117 Dywizja Strzelców (niem. 117. Jäger-Division) – jedna z niemieckich dywizji strzelców powstała ze 717 Dywizji Piechoty.
Historia 117 Dywizja Strzelców utworzona została 11 kwietnia 1943 w okupowanej Jugosławii z 717 Dywizji Piechoty. Przekształcenie 717 DP w 117 Dywizję Strzelców nie polegało jedynie na zmianie nazwy, lecz także na doposażeniu dywizji i uczynienie jej bardziej manewrową. Następnie przerzucono ją na Peloponez, gdzie pełniła rolę wojsk okupacyjnych do września 1944.
Później wzięła udział w odwrocie z Bałkanów tocząc po drodze ciężkie walki z jugosłowiańskimi partyzantami. W 1945 r. dywizja walczyła z oddziałami Armii Czerwonej, a w momencie upadku Berlina zmierzała do Austrii w celu dołączenia do 6 Armii Pancernej SS.
Decyzja dowództwa o marszu jednostki na zachód, miała na celu uniknięcie kapitulacji przed Armią Czerwoną i dostania się do jej niewoli. Ostatecznie 117 Dywizja Strzelców poddała się armii USA pod Steyr w maju 1945.
Zbrodnie wojenne 15 grudnia 1943 roku w greckim miasteczku Kalawrita żołnierze 117 Dywizji Strzelców zamordowali niemal wszystkich mężczyzn i chłopców, łącznie co najmniej 677 osób.
Dowódcy dywizji gen. Karl von le Suire (od 1 maja 1943), gen.-por.