Jego chan był zupełnie niezależną linią przekazu Dharmy. (580–707) szkoła laomu an heshang 33/6. Zhuangyan Dashi (bd) 33/6. Luzhou Faru (638–689) 34/7. Yuangui (bd) 33/6. Daoming (bd) (także Huiming) 33/6. Dajian Huineng (638–713)
Przypisy
Bibliografia Wendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. On an Early Chan History and Its Context. Columbia University Press. New York. 2007. s. 578. . Morten Schlütter. How Zen Became Zen. The Dispute over Enlightenment and the Formation of Chan Buddhism in Song-Dynasty China. University of Hawai’i Press. Honolulu. 2008. s. 289. . Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Macmillan Publishing Company. New York. 1988. s. 349. . Studies in Chinese Religions, Volume 1, 2015, Issue 1. Antonino Forte. On the Origins of the Great Fuxian Monastery 大福先寺 in Luoyang. s. 46–49
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 638 Kategoria:Zmarli w 689