Budowa LPDA składa się z szeregu półfalowych elementów o stopniowo rosnącej długości, połączonych naprzemianlegle. W związku z tym faza jest odwracana pomiędzy sąsiednimi elementami dipolowymi – zapewnia to prawidłowe fazowanie sygnału pomiędzy różnymi elementami anteny. Zwykle antena zaprojektowana tak, że nadajnik stanowi część struktury mechanicznej anteny. LPDA wyglądają nieco podobnie do anten Yagi, ponieważ obie składają się z elementów prętowych umieszczonych w linii wzdłuż belki podtrzymującej, ale różnią się znacząco sposobem działania. Dodawanie elementów do Yagi zwiększa jej kierunkowość lub wzmocnienie, podczas gdy dodawanie elementów do LPDA zwiększa jej pasmo przenoszenia. Duże zastosowanie znajdują w telewizji naziemnej, ponieważ takie anteny muszą mieć dużą szerokość pasma, aby pokryć pasma telewizyjne o częstotliwościach w przybliżeniu 54-88 i 174–216 MHz w VHF i 470–890 MHz w UHF.