W 1978 został ministrem spraw wewnętrznych, urząd ten sprawował do 1983 w ośmiu kolejnych rządach. Objął go w trakcie kryzysu politycznego po porwaniu i zabójstwie byłego premiera Alda Moro. W tym czasie Włochy zmagały się z wzmożoną działalnością grup terrorystycznych i zorganizowaną przestępczością. W zamachach zleconych przez środowiska mafijne zginęli m.in. polityk Pio La Torre i generał Carlo Alberto Dalla Chiesa. Z inicjatywy Virginia Rognoniego parlament przyjął ustawę wprowadzającą karalność przestępstwa polegającego na przystępowaniu do organizacji przestępczej. W sierpniu 1986 powrócił do rządu jako minister sprawiedliwości, którym był do lipca 1987. Od lipca 1990 do czerwca 1992 stał na czele ministerstwa obrony.
W 1994, po rozpadzie chadecji, dołączył do Włoskiej Partii Ludowej. Od 2002 do 2006 był wiceprzewodniczącym Najwyższej Rady Sądownictwa. Należał do grupy autorów manifestu powołanej w 2007 Partii Demokratycznej.
Przypisy
Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej