W porażonych częściach roślin czasami tworzą się w przybliżeniu kuliste oospory o średnicy 26–34 μm i żółtobrunatnym, cienkim, gładkim lub słabo brodawkowanym episporium.
Źródłem infekcji pierwotnej są oospory zimujące na obumarłych, porażonych resztkach roślin w glebie, a czasami także w nasionach. W sprzyjających warunkach kiełkują tworząc strzępkę infekcyjną. Na porażonych roślinach w sezonie wegetacyjnym powstają zarodniki sporangialne, które dokonują infekcji wtórnych rozprzestrzeniając chorobę. Roznoszone są przez wiatr. Kiełkują w strzępkę grzybni. Zazwyczaj jest ona heterotaliczna, sporadycznie homotaliczna.
Występowanie Gatunek szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji, Afryce, Australii i niektórych wyspach.
Pasożytuje na niektórych roślinach z rodziny astrowatych. Stwierdzono występowanie na gatunkach należących do rodzajów: Glebionis, Gaillardia, Helichrysum, Doronicum, Pericallis, Senecio, Arctium, Carduus, Centaurea, Cirsium, Cynara, Crepis, Hieracium, Hypochaeris, Lactuca, Mycelis, Pieris, Sonchus, Taraxacum, Tragopogon.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wroślikowate