Na branym pod uwagę terenie oprócz Pałacu Fürstenberga znajdował się jeszcze Charonisches Haus, mało używany Pałac Brühla oraz popularne wśród mieszkańców miasta Tarasy Brühla.
thumb|left|Tarasy i Pałac Brühla w 1880 roku thumb|left|Sala balowa w Pałacu Brühla w 1900 roku Przygotowanie projektu nowej siedziby saskiego Landtagu zlecono architektowi Paulowi Wallotowi, którego z uwagi na zaprojektowanie wcześniej Gmachu Reichstagu w Berlinie uznano za predestynowanego do tego zadania. Przede wszystkim zamierzano zachować wartościowe pod kątem artystycznym i historycznym elementy Pałacu Brühla: reprezentacyjną klatkę schodową, rokokową salę balową (niem. Festsaal) na drugim piętrze oraz tzw. Salę Canaletta (niem. Canalettosaal) i zintegrować je z nowym budynkiem. Pierwszy projekt Wallota przewidywał adaptację tych pomieszczeń na potrzeby Pierwszej Izby (niem. Erste Kammer), a także zbudowanie podobnej do nich pod kątem stylu dobudówki w kierunku Schlossplatz, w której miałaby zostać ulokowana Druga Izba (niem. Zweite Kammer). Architekt planował także częściowe zburzenie Tarasów Brühla. O ile Pierwsza Izba w 1897 roku wyraziła zgodę na realizację projektu, to Druga Izba go odrzuciła z uwagi na niedostateczne doświetlenie sali balowej, a także niepraktyczność renowacji.