Mimo reakcji pogańskiej, wielu podejmowanych rozmów z radami starszyzny, szczególnie w republikach miejskich – chrystianizację ziem pomorskich uznawano za szczególny sukces. Było to zwieńczenie długotrwałych procesów, przemian światopoglądowych i ustrojowych PomorzanL. Fabiańczyk, Apostoł Pomorza, s. 45..
Ekspansja na ziemie wieleckie i polskie Za Warcisława I księstwo pomorskie było lennem Polski. Książę prowadził walki z plemionami lucickimi, które pokonał i o podbite ziemie poszerzył swoje księstwo, które od tego czasu sięgało daleko na zachód, po Zatokę Greifswaldzką i w głąb Meklemburgii, a na południowy zachód - ziem plemienia Stodoran, miejscami nawet po SprewęL. Fabiańczyk, Apostoł Pomorza, ss. 49-50..
Warcisław I umocnił także swą pozycję w stosunku do republik miejskich, takich jak Wolin i Szczecin. Pomiędzy Warcisławem a Lotarem doszło do porozumienia w 1127, skutkiem czego było uznanie zwierzchnictwa władcy niemieckiegoK. Maleczyński, Bolesław III Krzywousty, ss. 185, 194.. Polski władca musiał pogodzić się ze zdradą pomorskiego księcia. W 1128 Warcisław skorzystał z sytuacji, kiedy Krzywousty był zajęty konfliktem polsko-węgierskim, napadając na ziemie Wielkopolski i Mazowsza. Wojowie pomorscy złupili i zniszczyli Płock, profanując przy tym groby książęce.