AK-owska komórka kontrwywiadu „C-9” (później nazywana „Wd-69”) określiła liczbę potencjalnych celów na ok. 120 nazwisk. Lista o kryptonimie „K” („Konfidenci”) składała się z dwóch części, z których pierwsza, licząca 54 nazwiska została przesłana jako załącznik do pisma nr 869 z dnia 30 kwietnia 1943 do ówczesnego szefa Kedywu Augusta Fieldorfa.

Przebieg akcji W akcji wzięły udział wszystkie warszawskie oddziały Armii Krajowej, a także współpracujące z Komendą Główną organizacje: Związek Syndykalistów Polskich oraz Pobudka.

Na przełomie maja i czerwca 1943 po raz pierwszy AK zaczęła wykonywać wyroki na szmalcownikach szantażujących Żydów oraz Polaków ich ukrywających poza murami warszawskiego getta. Za tę działalność wyroki wykonano na dwóch granatowych policjantach z XIII komisariatu Bronisławie C. oraz Antonim S.

Spośród osób, których nazwiska umieszczono na liście „K”, postrzelono także 3 marca 1943 roku mjr. Stanisława Szurko, 16 lipca raniono Tadeusza Mańczaka, zlikwidowano także: 12 maja – posterunkowego policji granatowej Józefa Domaradzkiego, 26 maja – kapitana Ferdynanda Schapperta, 1 czerwca – plut. Michała Wojciechowskiego, 13 czerwca – kpr.