latarnia znajduje się przy lewej krawędzi obrazu Około 950 roku Genua stała się niezależnym miastem-państwem, toczącym z innymi republikami morskimi: Wenecją, Pizą i Amalfi walki o prymat na morzu. Ważną rolę w handlu miejskim odgrywał port, który miał jednak istotne ograniczenie – wejście do niego było nieoświetlone. Aby ułatwić statkom wpłynięcie do portu na okolicznych wzgórzach rozpalano ogniska, co było jednak działaniem niewystarczającym. Coraz bardziej niezbędne okazywało się źródło światła, wskazujące drogę statkom wpływającym do portu.
Pierwsza wieża została zbudowana, według pewnych nieoficjalnych źródeł, w 1128 roku i była nieco niższa, niż obecna wieża. Miała podobną konstrukcję, składała się z trzech zachodzącymi na siebie członów, zakończonych blankami. Na jej szczycie, w celu wskazania drogi statkom wpływającym do portu, spalano wiązki suchych łodyg wrzosu lub żarnowca miotlastego. W 1318 roku podczas wojny między gibelinami a gwelfami przyziemie wieży doznało uszkodzeń, spowodowanych przez gibelinów; w 1321 roku wykonano prace wzmacniające, wykopano fosę, aby uczynić wieżę bardziej zdolną obrony. W 1326 powstała pierwsza latarnia na wieży;