Po zakończeniu walk w czasie wojny domowej w styczniu 1922 roku został dowódcą batalionu 2 Władykaukaskiego Kursu Łączności Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, a w czerwcu 1922 został instruktorem taktyki w Piotrogrodzkiej Szkole Techniki Lotniczej. W okresie od sierpnia 1922 do listopada 1923 roku był słuchaczem Wyższej Wojskowej Szkoły Pedagogicznej w Piotrogradzie. Po jej ukończeniu od grudnia 1923 do października 1924 roku był wykładowcą taktyki w 8 Piotrogrodzkiej Szkole Piechoty, a następnie od października 1924 do września 1926 był wykładowcą taktyki w Wyższej Szkole Kawalerii Armii Czerwonej w Nowoczerkasku.
Od września 1926 do lipca 1929 roku studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego, po czym od lipca 1929 do maja 1930 roku odbył staż dowódczy jako pomocnik dowódcy 132 pułku piechoty w Uralskim Okręgu Wojskowym. Po czym powrócił do akademii, gdzie w okresie od maja 1930 do maja 1931 roku ukończył jeszcze tzw. wydział wschodni (specjalny) tej akademii. Po jego ukończeniu pozostał tam jako starszy wykładowca taktyki, funkcję tę pełnił do lipca 1935 roku, po czym został komendantem i komisarzem wojskowym 2 Kursu Wydziału Wschodniego Akademii.
We wrześniu 1939 roku przechodzi do służby liniowej, zostając dowódcą 133 Dywizji Strzeleckiej w Syberyjskim Okręgu Wojskowym.