Doktoryzował się w 1977 na Uniwersytecie Łódzkim. Tematem dysertacji przygotowanej pod kierunkiem prof. dra hab. Jerzego Starnawskiego było „Życie teatralne Katowic w latach 1945–1949”. W 1999 r. habilitował się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie na podstawie książki zatytułowanej „Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach 1949 – 1992”. W latach 1999–2018 pracował w Instytucie Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ, gdzie od 2002 r. pełnił funkcję kierownika Zakładu Książki i jej Funkcji w Komunikowaniu Społecznym.
Badacz dziejów życia teatralnego Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego. Autor kilkunastu książek, wśród których za pracę "Teatr i polityka" dostał nagrodę miesięcznika "Scena", a za pracę zatytułowaną "Teatr Polski w Bielsku-Białej w latach 1945–2000" otrzymał w 2002 r. nagrodę indywidualną Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz w 2013 r. nagrodę im. Karola Miarki. Tytuł profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie otrzymał 1 maja 2009 r., a 9 września 2013 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych.