McDonnell FH Phantom – jednomiejscowy pokładowy samolot myśliwski z napędem odrzutowym o prędkości poddźwiękowej, zaprojektowany przez McDonnell Aircraft pod koniec II wojny światowej na potrzeby lotnictwa United States Navy. FH Phantom był dolnopłatem o konstrukcji metalowej i prostych skrzydłach o obrysie trapezowym, z dwoma silnikami odrzutowymi umieszczonymi w przykadłubowych częściach skrzydeł z klasycznym usterzeniem.
Samolot oblatany został w 1945 roku, po czym w latach 1946–1948 wyprodukowany w krótkiej serii liczącej 60 sztuk, w jedynej wersji seryjnej FH-1. McDonnell FH Phantom był pierwszym odrzutowym pokładowym samolotem myśliwskim w marynarce amerykańskiej. Nie należy go mylić z późniejszą konstrukcją McDonnell Douglas F-4 Phantom II.
FH Phantom służył w dwóch operacyjnych eskadrach United States Navy i United States Marine Corps w latach 1947–49, a w jednostkach rezerwowych do 1953 roku. Samolot nigdy nie został użyty bojowo.