Kim Pen Hwa (kor. 김병화, ros. Ким Пен Хва, ur. we wsi Czapigou k. Nikolska Ussuryjskiego w obwodzie nadmorskim, zm. 7 maja 1974 w Taszkencie) – przewodniczący kołchozu „Polarnaja Zwiezda” w Uzbeckiej SRR, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1948 i 1951).
Życiorys Urodził się w koreańskiej rodzinie chłopskiej, jego rodzice krótko przed jego urodzeniem emigrowali z Korei do Rosji. Pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa, skończył 4 klasy szkoły wiejskiej. Podczas wojny domowej w Rosji walczył w oddziale partyzanckim przeciw japońskim interwentom. W 1927 został powołany do służby w Armii Czerwonej, ukończył szkołę młodszych dowódców i został pomocnikiem dowódcy plutonu. W 1929 brał udział w działaniach zbrojnych konfliktu o Kolej Wschodniochińską, w 1932 skończył Moskiewską Wojskową Szkołę Piechoty im. Lenina i został dowódcą kompanii w 76 pułku piechoty 26 Kazańskiej Dywizji Piechoty w Jełabudze. Po wprowadzeniu stopni wojskowych w Armii Czerwonej otrzymał stopień starszego porucznika. W 1937 podczas wielkiego terroru zaczęła się deportacja obywateli ZSRR narodowości koreańskiej, w związku z którą 14 lipca 1938 został aresztowany pod zarzutem udziału w koreańskiej organizacji nacjonalistycznej „Nowe Biuro Koreańskiej Kompartii”. W kwietniu 1939 sprawę umorzono, jednak nie przywrócono Kima do służby w wojsku.