Stanisław Turtoń (ur. 30 marca 1894 w Parkowie, zm. 24 grudnia 1940 w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen) – polski działacz socjalistyczny i związkowy, radny miasta Poznania w latach 1922–1929 z ramienia PPS.
Życiorys Pochodził ze Słomowa. W czasie I wojny światowej był marynarzem Kaiserliche Marine. W roku 1918 jako ranny przebywał w szpitalu w Hamburgu, z którego uciekł by wziąć udział w niemieckiej rewolucji listopadowej. W tym czasie był członkiem SPD i Związku Spartakusa. Po powrocie do Wielkopolski, wziął udział w powstaniu wielkopolskim, jako podkomendny poznańskiej Rady robotniczo- żołnierskiej. Z powstania wyszedł w stopniu plutonowego.
Po powstaniu Turtoń pracował w poznańskich zakładach kolejowych jako ślusarz. Tam też związał się z Związkiem Zawodowym Kolejarzy i Polską Partią Socjalistyczną. W 1920 r. był jednym z przywódców strajku kolejarzy przed zamkiem cesarskim w Poznaniu. Był członkiem Rady Naczelnej PPS oraz Zarządu Głównego ZZK. W latach 1922–1929 zasiadał w radzie miasta Poznania z ramienia PPS. Był działaczem Kolejowego Przysposobienia Wojskowego.