Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita kadłuba wynosiła 66,4 metra, szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 315 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 900 KM, poruszające dwoma śrubami. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach).
Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm M1897 L/40 i dwóch zrzutni bomb głębinowych. Później otrzymała wyposażenie do trałowania min.
Załoga okrętu liczyła 54 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Kanonierka służyła na Morzu Śródziemnym. Pod koniec I wojny światowej lub po niej została przystosowana do roli trałowca. Podczas II wojny światowej, do 1942 roku pozostawała we francuskich koloniach w Afryce Północnej. W listopadzie 1942 roku jednostka została przejęta przez Wolnych Francuzów. Była używana następnie do eskorty konwojów przybrzeżnych. Okręt został wycofany ze służby w Algierze w 1944 roku. Następnie został złomowany 3 grudnia 1945 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki typu Friponne Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Breście