Po dotarciu procesji do Eleusis obrzędy odbywały się w mogącym pomieścić nawet trzy tysiące ludzi Telesterionie. Dopiero gdy, przybywszy na miejsce, uczestnicy zagłębili się we wnętrzach sanktuarium, zaczynała obowiązywać zasada milczenia. Sam ceremoniał wewnątrz świątyni był aktem zindywidualizowanym. Osoba, która dostąpiła wtajemniczenia, poznawała umówiony znak czy hasło będące znamiennym dowodem dopełnienia ceremonii (tzw. synthema).
Przypisy
Bibliografia Mircea Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, PAX, Warszawa 1988, t. 1, rozdział XII. James Edwin Oliver, Starożytni bogowie. Historia rozwoju i rozpowszechniania się religii starożytnych na Bliskim Wschodzie i w basenie śródziemnomorskim, PWN, Warszawa 1970. Joachim Wach, Socjologia religii, Książka i Wiedza, Warszawa 1961.
Bibliografia obcojęzyczna
Erwin Rohde, Psyche: The Cult of Souls and Belief in Immortality among the Greeks, Harcourt, Brace & Co, Nowy Jork, 1925. Martin Persson Nillson, History of Greek Religions, Clarendon Press, Oxford 1925. P. Foucart, Les Mystères d'Eleusis, Paris 1914. Lewis Richard Farnell, Cult of Greek Religion, Oxford 1907.
Zobacz też Demeter Persefona Kult płodności
Kategoria:Święta starogreckie