Tworząc je inspirował się bajkami La Fontaine’a i Kryłowa.
Donici pracował w sądzie apelacyjnym i aktywnie uczestniczył w rozwoju edukacji publicznej, teatru i prasy. Utrzymywał bliskie kontakty ze współczesnymi mu literatami, publikował w czasopismach: Albina romanească, Dacia literară, Propășirea. Pisał wiersze, bajki i sztuki teatralne. Jego twórczość cenili m.in.: Mihail Kogălniceanu, Grigore Alexandrescu, Vasile Alecsandri i Mihai Eminescu.
Donici przekładał dzieła Michaiła Lermontowa, Cyganów Puszkina, Tunsul Alexandra Veltmana, Toată viața femeiască în cîteva ceasuri O. Senkowskiego, Marea Neagră și împrejurimile ei A.I. Zașciuc oraz wielu innych klasyków.
Muzeum thumb|Pomnik Alecu Donici w Alei Klasyków w Kiszyniowie. Muzeum Alexandru Donici mieści się w domu rodzinnym Alecu, w wiosce Donici, około 30 km od miasta Orhei, w Mołdawii. Na początku lat 90. mieściła się tu szkoła. W 1976 przenaczony został na muzeum, które otwarte zostało w 1977. Pierwszym dyrektorem obiektu była Ecaterina Ciobanu, kolejnym mąż Ecateriny, Alexandru Ciobanu. Muzeum znajduje się w środku niewielkiego parku, w pobliżu jest niewielki kościół, zbudowany przez ojca pisarza, oraz cmentarz rodziny. Dom składa się z 4 pokoi, w których znajdują się eksponaty z XIX w. przekazane przez Narodowe Muzeum Historyczne.