Zaraz po powrocie do ojczyzny – w wiosennym sezonie Clausura 2013 – Clarke wywalczył ze Sportingiem pierwszy w historii klubu tytuł mistrza Panamy. Sam został wówczas królem strzelców ligi panamskiej (z dziesięcioma golami na koncie) oraz otrzymał nagrodę Premio Rommel Fernández dla najlepszego panamskiego piłkarza występującego w rodzimej lidze. W sierpniu 2013 przeszedł (początkowo na zasadzie wypożyczenia) do mistrza Wenezueli – klubu Zamora FC, gdzie miał zastąpić swojego rodaka i dotychczasową gwiazdę ligi Gabriela Torresa. W wenezuelskiej Primera División zadebiutował 25 sierpnia 2013 w wygranym 2:0 pojedynku z Deportivo Lara, zaś pierwszą bramkę zdobył 20 października tego samego roku w wygranym 2:1 spotkaniu z Deportivo La Guaira. Już w swoim pierwszym sezonie 2013/2014 wywalczył z ekipa Noela Sanvicente mistrzostwo Wenezueli i sukces ten powtórzył również w półrocznym sezonie 2015. Trzeci tytuł mistrza Wenezueli z Zamorą wywalczył w sezonie 2016, a ogółem barwy zespołu z Barinas reprezentował przez cztery lata. Był czołowym zawodnikiem ligi wenezuelskiej – imponował dynamiką i ruchliwością, występując na pozycji ofensywnego pomocnika lub skrzydłowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ricardo Clarke · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.