inny tytuł polski: Nie ma dokąd iść). Opowieść o ostatnich dniach życia pisarki Hanny Flanders, dla której upadek muru berlińskiego był osobistą katastrofą, inspirowana była życiem Giseli Elsner, matki reżysera, która wyemigrowała do NRD. Film ugruntował pozycję Roehlera i zdobył wiele nagród, m.in. Niemiecką Nagrodę Filmową dla najlepszego filmu roku oraz wyróżnienie na MFF w Karlowych Warach.
Kolejne filmy Roehlera - Strach (2003), Cząstki elementarne (2006) i Żyd Süss - Wzlot i upadek (2010) startowały w konkursie głównym odpowiednio na 53., 56. i 60. MFF w Berlinie. Drugi z nich - adaptacja głośnej powieści Michela Houellebecqa - spotkał się z najcieplejszym przyjęciem i zdobył na Berlinale nagrodę aktorską dla Moritza Bleibtreu, stałego współpracownika Roehlera.
W 2011 opublikował swoją pierwszą powieść Herkunft. Stanowi ona psychologiczny portret trzech generacji powojennych Niemców, a wśród jej bohaterów pojawiają się dziadkowie samego autora.
Roehler mieszka w Berlinie ze swoją drugą żoną, projektantką mody Alexandrą Fischer-Roehler.