Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – kościół rzymskokatolicki wybudowany w 1904 roku przez Polaków mieszkających we wsi Kaczyka według projektu Teodora Talowskiego. W 2000 roku papież Jan Paweł II nadał mu tytuł bazyliki mniejszej.
Historia Powstanie parafii jest związane z duszpasterstwem prowadzonym wśród górników pracujących w kopalni soli. W 1795 roku przybył tu z Polski ksiądz Klemens. W kopalni, na głębokości 5 metrów, zbudowano dużą kaplicę poświęconą św. Barbarze. W 1810 roku, dzięki wsparciu administracji kopalni soli, ksiądz Jakub Bogdanowicz zbudował pierwszy kościół. Wówczas też utworzono rzymskokatolicką parafię w Kaczyce. Przy poświęceniu pierwszego kościoła do świątyni sprowadzono z ormiańsko-katolickiego kościoła w Stanisławowie kopię „cudownej ikony” Matki Boskiej Częstochowskiej prawdopodobnie z XVII wieku.
Stary kościół został rozebrany podczas budowy nowego „na miejscu dawnego presbyteryum i części kościółka zrobiono fundamenta pod nową wieżę”. W listopadzie 1902 roku parafię przejęli księża misjonarze z ks. Kasprem Słomińskim jako proboszczem, ks. Janem Rossmanem, ks. Pawłem Waszke i bratem Karolem Dybizbańskim.