Wyposażenie uzupełniał trał kontaktowy KPT-1, fumator DA-3 i 10 świec dymnych MDSz. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radiostację R-609, dwa kompasy magnetyczne, żyrokompas Kurs-4, log 1R-2, echosondę NEŁ-3, sonar Tamir-10 lub Tamir-11 oraz radar Neptun.
Załoga okrętu składała się z 54–55 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba BO-161 służył niespełna miesiąc we Flocie Czarnomorskiej, do 10 listopada 1955 roku. W grudniu 1955 roku jednostka została zakupiona przez Rumunię (wraz z bliźniaczymi ścigaczami BO-157 i BO-466). Okręt przyjęto w skład Marynarki Wojennej tego państwa w styczniu 1956 roku pod oznaczeniem V-62. Później numer burtowy jednostki zmieniono na V-2. W latach 80. dokonano modernizacji uzbrojenia i wyposażenia radioelektronicznego jednostki: zdemontowano działo kal. 85 mm, wszystkie stanowiska 2M-1 kal. 12,7 mm i radar Neptun, instalując w zamian podwójne stanowisko wkm kal. 14,5 mm i nową stację radiolokacyjną. W 1991 roku okręt otrzymał nazwę „Comandor Constantin Costăchescu”. Jednostka została wycofana ze służby w latach 90. XX wieku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni w Zielenodolsku Kategoria:Rumuńskie okręty Kategoria:Ścigacze okrętów podwodnych projektu 122