Od lutego 1938 był inspektorem technicznym w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1935 był wykładowcą na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej, w 1937 przedstawił tam pracę habilitacyjną.
Podczas II wojny światowej był zaangażowany w tajne nauczanie początkowo w Warszawie, a następnie w Zakopanem.
Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Warszawy i związał się Wydziałem Inżynierii Politechniki Warszawskiej, w 1946 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1948 profesorem zwyczajnym. Od 1947 do 1951 był dziekanem, w 1968 przeszedł na emeryturę. Tomasz Kluz był pionierem i twórcą szkoły naukowej w dziedzinie zastosowania prefabrykacji betonowej w budownictwie, jego dorobek naukowy stanowią liczne publikacje naukowe i praktyczne.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 133-2-29).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1957) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 13 maja 1933 „za zasługi na polu obrony powietrznej i przeciwgazowej”., 1955) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.