W 1970 habilitowała się na podstawie prac poświęconych lingwistyce stosowanej opublikowanych w większości w tomie On the Logico-Semantic Structure of Utterances, wyróżnionym w 1973 nagrodą naukową Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. thumb|Grób Ireny Findeisen-Bellert na cmentarzu Powązkowskim W latach 1970–1971 przebywała w Kanadzie, w październiku 1971 objęła na UW stanowisko docenta, ale od 1972 mieszkała ponownie w Kanadzie, gdzie do 1994 pracowała na McGill University w Montrealu. Była także współzałożycielką i prezesem Kanadyjskiej Fundacji Dziedzictwa Polsko-Żydowskiego, założycielką Komitetu Pomocy Polskiej Akcji Humanitarnej Janiny Ochojskiej, prezesem zarządu Fundacji im. Tadeusza i Zofii Romerów.
Bibliografia Wojciech Kujawa, "Niełatwa jest droga do naszych celów". Irena Bellert – członek konspiracji, więźniarka polityczna, profesor, w: Glaukopis, nr 35, s. 353-376 Nekrolog Ireny Bellert
Kategoria:Absolwenci Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Tajnej Armii Polskiej Kategoria:Polscy działacze emigracyjni Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Polscy angliści Kategoria:Więźniowie