2 lipca 1976 roku podpisał „Oświadczenie piętnastu młodych opozycjonistów solidaryzujących się z polskimi robotnikami”, będące zapowiedzią powstania Komitetu Obrony Robotników, wspierał pomoc dla robotników Ursusa i Radomia, represjonowanych po wydarzeniach czerwcowych 1976 roku. Występował w Sprawie Operacyjnego Rozpracowania (SOR) krypt. „Maniacy” założonej przez Wydział III KWMO w Radomiu w 1976 roku. Ta SOR została wszczęta przez SB w związku z działalnością Komitetu Obrony Robotników na rzecz osób represjonowanych za udział w wydarzeniach radomskiego czerwca 1976 roku.
We wrześniu 1980 roku został przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w CAMK-u. Po grudniu 1981 roku zaangażował się w działalność podziemnej „Solidarności”, szczególnie Tygodnika Mazowsze. W pierwszych miesiącach stanu wojennego czynnie uczestniczył w akcjach zdobywania informacji dla Tygodnika o tym, co się dzieje w kraju, koordynowanych przez Tomasza Chlebowskiego, Iwonę Korzeniewską i Elwirę Milewską-Zonn (żonę prof. Włodzimierza Zonna). Jak wspomina: Chyba pierwsi mieliśmy informacje o zastrzelonych z Lubina (korespondent Marek Sikora), o zastrzeleniu Bogdana Włosika w Nowej Hucie (korespondent Mirosław Panek). (...) Z Mieczysławem Prószyńskim przerobiliśmy edytor MS Word do polskiej czcionki. Mietek napisał program do składu w szpaltach.