Zmarł w 1440 roku a kamienicę odziedziczyła jego trzecia żona, Hedwig, która już w tym samym roku wyszła za mąż za Niclasa Thomasa z Namysłowa i jemu to przepisała cały majątek. Hedwig zmarła w 1443 roku, a Niclas w 1450. W latach 1454–1464 właścicielem kamienicy pozostawał Vinzenz von Gandau a po jego śmierci jego córka Anna, która wraz ze swoimi kolejnymi mężami, Heinczem Garthenerem i Jorgem Saffranem, aż do 1489, zarządzała posesją.
W 1489 nowym właścicielem kamienicy został kamieniarz, mistrz Joachim Gran (Grom). Prawa obywatela Wrocławia nabył w 1473 roku zaraz po zakupie domu przy ulicy Szewskiej. Jako budowniczy stał się znany po wykonaniu sklepienia nawy katedry we Lwowie w 1481 roku. W 1494 stał się właścicielem innej, prestiżowej kamienicy przy wrocławskim Rynku 52 przez co przez kolejne pięć lat posiadał dwie przyrynkowe kamienice. W 1499 dom został sprzedany małżeństwu Georgowi i Magdalenie Kozeler. W 1564 roku właścicielem budynku był B. Traft
Po II wojnie światowej W trakcie działań wojennych w 1945 roku kamienica uległa nieznacznym