W 1907 została lekarzem zakładu dla niemowląt rekonwalescentów «Fondation Zola à Médan», założonego przez wdowę po Emilu Zoli.

Po powrocie do Polski w 1910 zorganizowała w Warszawie poradnię lekarską dla niemowląt, a w 1914 utworzyła tamże Towarzystwo „Kropla Mleka”, zajmujące się propagowaniem higieny dziecięcej. W latach 1911–1918 wykładała higienę na Wydziale Przyrodniczym Towarzystwa Kursów Naukowych w WarszawieDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s. 97, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna.

W czasie pierwszej wojny światowej pracowała jako lekarz w szpitalu św. Stanisława Kostki i w szpitalu św.Ducha w Warszawie, a także w Sekcji Sanitarnej Komitetu Obywatelskiego miasta Warszawy. Od 1924 członkini Międzynarodowego Stowarzyszenia Lekarek. W roku 1925 na XII Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich na Politechnice Warszawskiej uzyskała złoty medal za wystąpienie na temat nowoczesnego żywienia niemowląt. Dzięki jej staraniom w 1926 wybudowano i otworzono pawilon zdrowia dla niemowląt w Ogrodzie Saskim w Warszawie. Wykładała higienę ogólną i higienę dziecka w Państwowym Seminarium Nauczycielek Gospodarstwa oraz higienę w Wyższej Szkole Gospodarczej w Chyliczkach.