Historia W październiku 1940 r. zakłady Schweizerische Wagons- und Aufzügefabrik AG Schlieren-Zürich (SWS) i Maschinenfabrik Oerlikon (MFO) dostarczyły do Zurychu dwie serie tramwajów. Tramwaje pierwszej serii nazywano potocznie Kurbeli, a tramwaje drugiej serii otrzymały przezwisko Pedaler.
Obydwie modyfikacje nie różniły się wyglądem zewnętrznym, ale zastosowano w nich odmienne rozwiązania konstrukcyjne. Wagony Kurbeli posiadały nadwozie o konstrukcji stalowej oraz nastawnik jazdy w postaci korby. Nadwozie wagonów Pedaler wykonane było z aluminium, a sterowanie wagonem odbywało się za pomocą pedału nożnego, podobnie jak w amerykańskich tramwajach PCC.
Na podstawie doświadczeń z eksploatacji tych dwóch typów tramwajów, w 1944 r. Stowarzyszenie szwajcarskich przedsiębiorstw transportowych przedstawiło plany produkcji dla całego kraju tramwaju o ujednoliconej konstrukcji, który miałby zastąpić dominujące wówczas przestarzałe dwuosiowe wagony o drewnianych nadwoziach. Planowano zbudować konkurencyjną pozycję szwajcarskiej komunikacji tramwajowej wobec sieci trolejbusowych oraz zwiększającego się ruchu samochodowego. Opracowano również projekt wagonu doczepnego, którego pierwszy egzemplarz dostarczono w późniejszym czasie do Zurychu.