Dowodząc w składzie 9 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej 1 Front Białoruskiego wyróżnił się podczas operacji warszawsko-poznańskiej na terytorium Polski w styczniu 1945, gdy rozbił trzy bataliony piechoty wroga w rejonie Sochaczewa, a później wraz z brygadą brał udział w wyzwalaniu Gostynina, Włocławka, Łabiszyna, Nakła, Brześcia Kujawskiego i Bydgoszczy oraz walkach na Wale Pomorskim, 1 lutego doszedł z brygadą do Odry. W 14 dni pokonał ponad 500 km, zadając wrogowi duże straty w sile żywej i technice. W 1948 ukończył kursy doskonalenia kadr oficerskich, w 1954 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945) Order Lenina (dwukrotnie – 6 kwietnia 1945 i 1950) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, m.in. 17 lutego 1942) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (22 października 1944) Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=14854 (ros.)