11 września 1939 w Okręgowym Punkcie Zbornym w Lublinie razem z kpt. łącz. rez. inż. Stefanem Sienickim i ppor. adm. Wincentym Ogrodzińskim otrzymał z Komendy Garnizonu i Miasta rozkaz wyjazdu do Łucka.. 16 września wysłany z garnizonu Równe do punktu zbornego w Dubnie. Wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na grudzień 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku. 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru, poz. 35 z 2.04.1940. Został zamordowany 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 15.05.1943. Przy szczątkach znaleziono legitymację osobistą, rozkaz wyjazdu i świadectwo szczepienia. Figuruje na liście AM-224-2130 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF 76-02130. W spisie AM figuruje pod nazwiskiem Kosiecki. Nazwisko Kosseckiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 2130) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 133, w Nowym Kurierze Warszawskim nr 138 i w Wieściach Polskich nr 575 z 1943. Krewni do 1946 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. W Archiwum Robla (pakiet 01970-17) w dokumentach znalezionych przy szczątkach por.