Symfonia składa się z czterech części: I Fugue: Of Strife and Struggle II Elegy for Anne Frank. Andante sostenuto – Allegretto III Wasteland „Bursts in the violet air” (Agitato) „Withered stumps of time” (Lento) „Staring forms” „broken images” (Doppio più mosso ma pesante) „Voices singing out of empty cisterns” (più sostenuto) IV Prayer
Część pierwszą otwiera dodekafoniczna fuga z podtytułem Of Strife and Struggle, realizowana na dwóch różnych planach rytmicznych, która jednak zamiast się rozwijać, zacina się i rozpaczliwie jąka na tle jednostajnie mglistego ostinato.
Część druga jest elegią poświęconą pamięci Anne Frank, skomponowaną przez Fossa w 1989 dla uczczenia 60. rocznicy jej urodzin. W pierwotnym zamyśle był to odrębny utwór na orkiestrę kameralną z towarzyszeniem fortepianu i narratora (ad libitum). W tej części symfonii melodyka staje się tonalna, prosta, przywodząca na myśl tęskną, dziecięcą melodię, zawieszoną nagle w przytłaczającym emocjonalnie dysonansie.
Część trzecia nawiązuje do Ziemi jałowej T.S. Eliota. Rozpoczyna się wcześniejszą atonalną kompozycją Fossa Exeunt z 1982.