Charakterystyka Grzyby cerkosporoidalne. Na obydwu stronach porażonych liści powstają okrągłe lub kanciaste plamy o średnicy 1–8 mm. Często sąsiednie plamki zlewają się z sobą. Miejscami są nieco strefowane, początkowo matowozielone, potem ochrowe do brązowych, w środkowej części z czasem stają się szarawe do szaro-białych z wąskim, ciemnym obrzeżem. Grzybnia patogenu rozwija się wewnątrz tkanek liścia. Jej strzępki mają średnicę 2–7 μm i nieco pogrubione ściany. Konidiofory w małych i dość luźnych pęczkach, wyrastają na zewnątrz liścia przez jego aparaty szparkowe lub pęknięcia skórki. Są wyprostowane, proste, prawie cylindryczne, nierozgałęzione lub sporadycznie z pojedynczym odgałęzieniem. Mają długość 15–70 (–80) μm i średnicę (2,5–) 3–7 (–8) μm, są bezprzegrodowe, lub z nielicznymi (1–3) przegrodami. Początkowo są cienkościenne, bezbarwne i przezroczyste (hialinowe), potem ich ściany ulegają pogrubieniu, a konidiofory stają się coraz ciemniejsze, nabierając barwy od oliwkowej do oliwkowobrązowej. Komórki konidiotwórcze zintegrowane z konidioforem, prawie nieodróżniające się od konidioforu, o długości 10–40 μm i średnicy 1,5–2,5 μm. Mają ścięty wierzchołek i są nieco ciemniejsze. Konidia powstają pojedynczo, lub w krótkich, prostych lub rozgałęzionych łańcuszkach akropetalnych.