Część druga Half tone = 48-52 nawiązuje do jego Preludium fortepianowego D-dur (1949) po czym przenosi ze stylu lat 40. do jeszcze wcześniejszego świata muzyki Charlesa Ivesa, niejako przywołując nowatorstwo jego twórczości.
Część trzecia Scherzo: Vivace odnosi się do Scherza Ricercata Fossa z 1953 i jest rozszerzeniem sola fortepianowego do pełnych symfonicznych proporcji.
Finałowa część Fireworks znacząco różni się od pozostałych części symfonii. Foss napisał ją na podstawie swojego znacznie późniejszego utworu American Fanfare (1990) i w przeciwieństwie do pozostałych cytatów muzycznych w jego symfonii, tym razem zawarł nazwę źródła w partyturze. Być może było to ostatnie oświadczenie kompozytora w odniesieniu do starej debaty, rozpętanej po premierze jego kantaty Prairie (1943), na ile urodzony w Niemczech żydowski emigrant może być prawdziwie amerykańskim kompozytorem. W IV Symfonii Foss podsumowuje swoje życie i karierę bezsprzecznie udowadniając swoją amerykańskość.
Instrumentarium 2 flety piccolo 2 oboje 2 klarnety, w tym klarnet basowy 2