Słynny pisarz wkrótce "wyposażył" weń Kapitana Nemo i członków załogi jego Nautilusa w wydanej w 1869 powieści fantastycznej 20 000 mil podwodnej żeglugi, w hołdzie wynalazcom wzmiankując ich nazwiska. 16 stycznia 1862 złożył patent na ratunkowy "Izolator Rouquayrola", złożony z regulatora, zacisku na nozdrza i gumowego ustnika, eliminując tym samym konieczność użycia ciężkiego metalowego hełmu nurkowego. 25 sierpnia 1863: pompa powietrza z nieruchomo osadzonymi zaworami i przesuwnym cylindrem.
Wynalazki wspólnie z Denayrouze’em thumb|Wersja skafandra z 1870 r. 11 marca 1864: patent na zbiornik przejściowy dla wersji skafandra zasilanej w powietrze za pośrednictwem węża ręczną pompą znad powierzchni wody. Zbiornik można było zastosować w wersji autonomicznej jako zasobnik powietrza sprężonego do 40 atmosfer. Zestaw Rouquayrola-Denayrouze’a stanowił pierwszy aparat umożliwiający nurkowanie. Pierwsza wersja nazywana niskociśnieniową zasilana wężem okazała się użyteczna w pracach morskich i górniczych. Model drugi pozwalał na niezależne nurkowanie do 10 metrów przez pół godziny. W celu ochrony nurka przed wyziębieniem, konstruktorzy opracowali wodoszczelny skafander z gumowanej tkaniny, podobny do innych tego typu rozwiązań, stosowanych w tym czasie.