Zasługi i odznaczenia 97 Dywizja była jednym z najczęściej odznaczanych związków taktycznych Wehrmachtu. Jej żołnierze otrzymali 10690 Krzyży Żelaznych II klasy, 1468 Krzyży Żelaznych I klasy, 30 Krzyży Niemieckich, 14 Krzyży Rycerskich i 4 Krzyże Rycerskie Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub). W czasie walk poległo ok. 13 000 żołnierzy tej dywizji.
Dowódcy Generalmajor Walter Weiss, od grudnia 1940, Generalleutnant Sigismund von Förster, od stycznia 1941, Generalmajor Maximilian Fretter-Pico, od 15 kwietnia 1941, Generalleutnant Ernst Rupp, od 1 stycznia 1942 (poległ 30 maja 1943 na Kubaniu), Oberst Driedrich-Wilhelm Otte, od 30 maja 1943, Generalleutnant Ludwig Müller, od 1 czerwca 1943, Generalleutnant Friedrich-Carl Rabe von Pappenheim, od 13 grudnia 1943, Oberst Wölfinger, w lutym 1945, ponownie Friedrich-Carl Rabe, od marca 1945, Generalmajor Robert Bader, od 17 kwietnia 1945.
Skład jednostki 1942 204. pułk strzelców 207. pułk strzelców 81. pułk artylerii 97. batalion rozpoznawczy, później cyklistów 97. batalion przeciwpancerny 97. batalion inżynieryjny 97. batalion łączności 97. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe (w składzie między innymi 452. batalion turkmeński i 97. kompania mułów jucznych)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy