Wśród tej ogromnej liczby znajdują się takie znaki jak: logogramy wykorzystywane w publikacjach handlowych i prawniczych: małpa ( @ ), dolar ( $ ), procent ( % ), kratka numeryczna ( # ); symbole matematyczne: znak mnożenia ( × ), promil ( ‰ ), znak nieskończoności ( ∞ ); znaki diakrytyczne: akut (Ć, Ń, Ź), grawis (Ì, È, Ò), cyrkumfleks (Ŷ, Ŵ), tylda ( ~ ), umlaut (Ӧ, Ӓ), różnego rodzaju ogonki (np. Ą,Ę); znaki przestankowe (znaki regulujące linearną konstrukcję tekstu): kropka ( . ), przecinek ( , ), nawiasy występujące w różnych wariantach np. nawias kwadratowy( [ ] ), apostrof ( ' ); znaki wyróżnień (służą jako sygnalizator zmieniającej się wymowy tekstu): cudzysłów występujący w różnych odmianach, np. cudzysłów francuski ( «» ), wykrzyknik ( ! ), znak zapytania ( ? ); znaki odniesienia: asterysk, potocznie nazywany gwiazdką ( * ), obelisk ( † ), znak paragrafu ( § ). Odmiennym znakiem niealfabetycznym jest etka ( & ), ponieważ nie jest ani literą, ani znakiem alfabetycznym – w praktyce zecerskiej mówi się o niej jako o pojęciowej ligaturze, powstałej przy częstym użyciu łacińskiego spójnika et. Współcześnie zastępuje symbol „+”, stanowiąc połączenie, np. w znakach firmowych.
Niektóre ze znaków niealfabetycznych występują w kilku wariantach – ich użycie uzależnione jest przede wszystkim od kontekstu i konkretnej tradycji danego języka.
Przypisy
Kategoria:Typografia