Od 1860 Benoît Rouquayrol uzyskał trzy patenty na urządzenia służące dostarczaniu górnikom powietrza w sytuacjach awaryjnych, takich jak zalania czy pożary kopalń. Denayrouze pracował nad możliwościami zastosowania regulatora ciśnienia do podawania powietrza człowiekowi zanurzonemu w wodzie, co w 1864 zaowocowało wspólnym patentem na „ubiór nurkowy Rouquayrol-Denayrouze”, który był pierwszym skafandrem, dozującym powietrze w zależności od jego potrzeb. Jeszcze w tym samym roku francuska marynarka wojenna niezależnie opracowała skafander o podobnym działaniu.
W lutym 1865 August Denayrouze powołał „Towarzystwo Rouquayrol-Denayrouze”, mające na celu sprzedaż ich wynalazków marynarce i prywatnym przedsiębiorstwom. W tym samym roku utworzył też „Francuskie Towarzystwo Połowu Ryb i Gąbek Morza Śródziemnego” (Société française de pêche aux éponges pour la Méditerranée Orientale) z siedzibą w tureckim Izmirze.
W 1867 aparat nurkowy Rouquayrol-Denayrouze zdobył złoty medal na Światowych Targach.