Objawy Objawy i nasilenie choroby są zróżnicowane. W dużym stopniu zależą od odmiany, ponadto wirus tworzy wiele szczepów. U odmian podatnych na wirusa objawy choroby pojawiają się w pierwszym lub drugim roku od infekcji. Następuje brunatnienie, a następnie nekroza kwiatów, liści i pędów. Obumarłe liście opadają, kwiaty nie opadają, lecz pozostają na pędach. U niektórych odmian jedynym objawem choroby jest chloroza liści, u niektórych powstają na liściach liniowe wzory. Charakterystyczną cechą jest to, że nekrotyczne objawy choroby występują tylko przez rok. W następnych latach nie pojawiają się, roślina jest jednak zainfekowana, słabo owocuje i jest źródłem infekcji dla innych roślin.
Epidemiologia Wirus BBScV zimuje w porażonych tkankach borówki. Roznoszony jest przez mszycę Fimbriaphis fimbriata, która w okresie wegetacyjnym nakłuwa pędy borówek. Wirus przenosi się także podczas wegetatywnego rozmnażania borówek.
Początkowo jedynym znanym żywicielem wirusa była borówka wysoka. W 2003 r. jednak odkryto wirusa BBScV na plantacjach żurawiny wielkoowocowej w stanach Oregon i Waszyngton w USA. U rośliny tej nie wywołuje on jednak żadnych objawów chorobowych.