Dzieło jest rzadkością z uwagi na jakość wykonania i średniowieczną proweniencję; dużych rozmiarów obraz (5,18 x 4,18 m) został prawdopodobnie namalowany dla gotyckiego kościoła Sant’Agostino, a w tutejszym kościele pojawił się po represjach napoleońskich. Zaniedbany od ponad wieku ze względu na niefortunne przemalowanie, odzyskał pierwotny blask dzięki umiejętnej restauracji, przeprowadzonej pod nadzorem urzędu konserwatorskiego Ligurii. Jest pomalowany po obu stronach (z tyłu widoczne są złote gwiazdy na niebieskim tle), co świadczy, iż miał być zawieszony ponad ołtarzem. Delikatne, niemal przezroczyste stopy Chrystusa, skąpane w jasnym świetle, tworzą osobliwy efekt plastyczny. Jego opuszczona głowa kontrastuje z dramatycznym, bolesnym wyrazem twarzy św. Jana i Matki Bożej Bolesnej, zdradzających wpływ lokalnego malarstwa z epoki romańsko-bizantyńskiej. Nową mensę ołtarzową oraz drewniane stalle zaprojektował Cesare Fera w 1993 roku.