Produkcja i odbiór Za reżyserię Przy torze kolejowym odpowiadał absolwent łódzkiej szkoły filmowej Andrzej Brzozowski, mający dotychczas w dorobku kilka filmów. O ile pierwowzór literacki Przy torze kolejowym był tylko częścią cyklu beznamiętnych reportaży Zofii Nałkowskiej Medaliony o nazistowskich zbrodniach podczas II wojny światowej, o tyle Brzozowski, skupiwszy się na adaptacji pojedynczego opowiadania, wyostrzył przesłanie filmu. Akcję tegoż przeniósł na zimę, koncentrując się na zbiorowej bierności Polaków wobec Żydówki zbiegłej z pociągu, co uwydatniło jej cierpienie. Decydenci z cenzury komunistycznej odebrali takie ukazanie stosunków polsko-żydowskich jako przejaw „antypolskiej propagandy”, a Przy torze kolejowym zostało (zapewne decyzją cenzora Stefana Olszowskiego) skazane na zakaz rozpowszechniania. Film pokazano dopiero 13 października 1992 roku na kanale TVP1, przy nikłym zainteresowaniu widzów.