Kuźma Ołeksandrowycz Semenczenko (ukr. Кузьма Олександрович Семенченко, ros. Кузьма Александрович Семенченко / Kuźma Aleksandrowicz Siemienczenko, ur. we wsi Martynowka w guberni czernihowskiej (obecnie w obwodzie czernihowskim), zm. 5 września 1965 w Tbilisi) – radziecki generał major wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1941).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 7 klas, w sierpniu 1915 został powołany do rosyjskiej armii, uczestniczył w I wojnie światowej, w listopadzie 1917 został zdemobilizowany. W lutym 1918 wstąpił do Czerwonej Gwardii w Pawłodarze, od kwietnia 1918 pracował na roli, od grudnia 1919 dowodził kompanią w oddziale partyzanckim na Ałtaju, a wkrótce do Armii Czerwonej, skończył kursy wojskowe w Omsku i Irkucku. Od października 1930 pracował w szkole piechoty we Władykaukazie, był dowódcą plutonu i pomocnikiem dowódcy batalionu w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, w 1932 skończył kursy w Leningradzie i został dowódcą i komisarzem batalionu w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, w 1937 ukończył kursy przy Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina i w styczniu 1937 został dowódcą batalionu czołgów w Winnicy.