W lutym 1939 został aresztowany we Francji i internowany w obozach St. Cyprien, Gurs i Vernet). W 1941 Francuzi wydali go Gestapo i 26 lutego 1942 został skazany przez Trybunał Ludowy (Volksgerichtshof) za zdradę stanu na osiem lat więzienia. W lutym 1945 w Brandenburg Görden został wcielony do Batalionu Karnego SS Dirlewangera (SS-Strafbataillon Dirlewanger), skąd udało mu się uciec. Dostał się do niewoli radzieckiej i do wiosny 1947 przebywał w obozach jenieckich, m.in. w radzieckiej strefie okupacyjnej w Niemczech, pod Wrocławiem oraz pod Sarańskiem w ZSRR.

Po powrocie do wschodniej części Niemiec w czerwcu 1947 wstąpił do SED i był pracownikiem w Urzędzie Dzielnicy (Bez.-Amt) Berlin-Treptow oraz nieetatowym działaczem komitetów dzielnicowych SED w Treptow, Tempelhof, ponownie w Treptow i w Neukölln. W marcu 1949 aresztowano go tam za „Naruszenie ustawy o Radzie Kontroli” (powiesił czarno-czerwono-złotą flagę w biurze partii w Neukölln przy Karl-Marx-Str.);