Obie strony okopały się w okolicach miasta i czekały na posiłki.
We wrześniu 1189 zaczęły przypływać liczne okręty z krzyżowcami, a z Tyru nadciągnęły posiłki łacinników pod dowództwem Konrada z Montferratu. Dodatkowe oddziały otrzymał także Saladyn.
4 października 1189 wojska chrześcijańskie zaatakowały obóz Saladyna. Doszło do zaciętej bitwy, a wkrótce pierwsi krzyżowcy wkroczyli do obozu Ajjubidów i rozpoczęli grabież. Wielu muzułmanów uciekło i już nie wróciło pod miasto. Saladyn zdołał jednak zapanować nad armią, a garnizon Akki wysłał oddział, by zaatakować krzyżowców od tyłu. Wojska chrześcijańskie ogarnęła panika. Doszło do rzezi, w wyniku której krzyżowcy stracili od 3 do 4 tysięcy zabitych. Po bitwie Saladyn kazał wrzucić ciała poległych do rzeki Belus, aby prąd wody zabrał je do obozu krzyżowców.
31 października 1189 kilkadziesiąt galer muzułmańskich przedostało się do Akki i dostarczyło obrońcom zaopatrzenie. Później obie armie zajęły się umacnianiem swoich pozycji i przygotowywaniem do przeczekania zimy pod murami miasta.