W latach 1990. dach kaplicy pokryto blachą cynkową. W 1997 przeprowadzono odwodnienie kaplicy, a rok później remont i konserwację. 18 października 1999 decyzją papieża Jana Pawła II kaplica została podniesiona do rangi Sanktuarium Uzdrowienia Chorych.
Architektura i wyposażenie Kaplica zlokalizowana na terenie uzdrowiska znajduje się na północno-zachodnim skraju parku zdrojowego. Jest to budowla orientowana, wymurowana z cegły i kamienia, otynkowana. Założona na planie prostokąta z podziałem na trzy podobne nawy rozdzielone ścianami z arkadami. Do nawy środkowej przylega kwadratowe prezbiterium, a do niego prostokątna zakrystia. Nad prezbiterium nadbudowana wieża, której górną, ośmioboczną kondygnację wieńczy jednoprześwitowy hełm. Przy wejściu kruchta zamknięta półkoliście. W fasadzie późnobarokowe kamienne figury Immaculaty, św. Anny i św. Józefa, wykonane na początku XIX w..