Redagował i wydawał ponadto książki autorów, którzy zginęli w czasie wojny.
Zmarł 7 grudnia 1977 w Warszawie.
Jego syn Emanuel Łastik (piszący pod pseudonimem Emil Laine) był poetą. Córka Aneta Łastik jest pieśniarką, mieszkającą w Paryżu.
Twórczość pisarska Pisał w jidysz, lecz po roku 1952 przeszedł głównie na język polski. Należał do Związku Literatów Polskich oraz Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce. Współpracował również z Państwowym Teatrem Żydowskim w Warszawie.
Redagował pisma „Fołks Sztyme”, „Dos Naje Lebn” i in., publikował również artykuły w polskiej prasie, m.in. w „Nowej Kulturze”, „Przeglądzie Kulturalnym” i „Twórczości”.
W swoich publikacjach zajmował się historią, literaturą i kulturą żydowską. Pisał także oparte na własnych doświadczeniach zawodowych reportaże i książki, poświęcone kwestiom społecznym i wychowawczym (m.in. młodzieżowej przestępczości, alkoholizmowi, prostytucji). Wydał ponadto podręczniki i czytanki do nauki języka jidysz.