Strategiczne umiejscowienie pomnika tworzyło z niego potężny symbol brytyjskich rządów na Malcie.
Monument zbudowano w roku 1810, a jego projekt przypisywany jest maltańskiemu architektowi Giorgiowi Pullicino. Fundusze na budowę pomnika zebrane zostały przez lokalną społeczność.
Z powodu ekspozycji pomnika na czynniki atmosferyczne wkrótce po budowie jego stan zaczął się szybko pogarszać. W roku 1883 captain E. H. Seymour utworzył komitet dla odnowienia pomnika. Prace zostały wykonane następnego roku przez architekta Andreę Vassallo pod nadzorem Emanuele Luigiego Galizii. Odnowiony pomnik został odsłonięty 18 grudnia 1884 przez gubernatora sir Lintorna Simmonsa.
Pomnik został ponownie odrestaurowany w roku 2001, jako część ogólnej restauracji i odnowy Lower Barrakka.
Architektura Pomnik zaprojektowano w stylu neoklasycystycznego greckiego odrodzenia (Greek Revival). Zbudowany w formie antycznej świątyni greckiej, z masywnym naos (centralne pomieszczenie świątyni) i doryckim portykiem. Projekt był inspirowany przez Hefajstejon w Atenach, lecz jego proporcje są odmienne, ponieważ pomnik jest dużo mniejszy od świątyni. Osadzono go na wysokim stylobacie, aby uczynić budowlę bardziej imponującą.