Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielką, jednokominową kanonierką z dwoma masztami. Długość całkowita kadłuba wynosiła 50,1 metra (47 metrów między pionami), szerokość 6,8 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 342 tony. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 1150 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Yarrow. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 15 węzłów. Okręt mógł zabrać zapas węgla o masie 50 ton, co zapewniało zasięg wynoszący 700 Mm przy prędkości 15 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział Canet kal. 75 mm L/48 i pojedynczego działka plot. kal. 40 mm Vickers QF Mark II L/39. Okręt mógł też zabrać na pokład 30 min.
Załoga okrętu liczyła 48 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba W 1918 roku jednostkę wcielono do służby w Marynarce Wojennej Finlandii pod nazwą „Turunmaa”. Kanonierka służyła w okresie międzywojennym jako okręt szkolny, wraz z bliźniaczą jednostką „Karjala”. Na początku lat 40. z pokładu usunięto działko Vickers kal. 40 mm, instalując w zamian trzy pojedyncze działka plot. Madsen kal. 20 mm L/60.