10 kwietnia 1942 objął dowództwo 331 Dywizji Piechoty, którą dowodził do końca wojny, 1 września 1943 otrzymał stopień generała majora, walczył w bitwie pod Moskwą i operacjach w obwodzie smoleńskim, uczestniczył w forsowaniu Berezyny, wyzwalaniu Białorusi i Polski i zajmowaniu Prus Wschodnich w składzie 31 Armii 3 Frontu Białoruskiego, następnie wraz z dywizją został przeniesiony na 1 Front Ukraiński i wziął udział w operacji praskiej i zdobywaniu miasta Görlitz i innych niemieckich miast. Po wojnie dowodził 72 Dywizją Piechoty Gwardii w Centralnej Grupie Wojsk (Węgry), później w Kijowskim Okręgu Wojskowym, od stycznia do grudnia 1947 dowodził dywizją w Odeskim Okręgu Wojskowym, od grudnia 1948 do października 1953 dowodził brygadą, a od października 1953 do grudnia 1955 dywizją w Taurydzkim Okręgu Wojskowym, następnie został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 czerwca 1945) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Suworowa II klasy Order Kutuzowa II klasy Order Bohdana Chmielnickiego II klasy I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=8010 (ros.)