1917 podoficera kawalerii Szabla tego typu przysługiwała podoficerom artylerii, ułanów i taborów.
Typowa szabla tego wzoru posiadała drewnianą rękojeść długości około 11 cm lakierowana na czarno, z 7-8 ukośnymi karbowaniami bez metalowego oplotu. Jelec nie miał wąsów. Głownia i pochwa – jak w szablach wzoru oficerskiego.
Szabla wz. 1917/1919 szeregowego kawalerii Szabla tego typu przysługiwała szeregowym kawalerii i wprowadzone zostały do uzbrojenia Wojska Polskiego w 1919. Była masywniejsza niż szabla podoficerska, oprawy rękojeści bielone były cynkiem, trzony nie były lakierowane, jelce nie miały wąsów, a głownie były zawsze ciągnione w jedną bruzdę. Blaszane pochwy malowane były na zielono. W latach 1919–1921 uzbrojony był w nie Szwadron Naczelnego Wodza. Po wojnie polsko-bolszewickiej szable tego typu przekazano Policji Państwowej.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
wz. 1917 Kategoria:Wyposażenie indywidualne żołnierza Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej