W początkach istnienia poradni, pracowała tam z kilkoma lekarzami, jednym doświadczonym psychologiem Jadwigą Różycką oraz stażystami (studentami psychologii, którzy znaleźli tam zatrudnienie po zakończeniu studiów)M. Porębska, 40 lat psychologii w Uniwersytecie Wrocławskim, Wrocław 1991, s. 9.. Praca w poradni bardzo ją zajmowała, przez co mniej czasu poświęcała pracy naukowej. Robiła to ze świadomością istnienia potrzeb psychologicznych w społeczeństwie. Każdy przypadek traktowała indywidualnie, wnikliwie go analizowała.
Współpraca Kreutza i Słoniewskiej oparta była na uzupełnianiu. On zajmował się nauką teoretyczną, ona była odpowiedzialna za część praktyczną.
Zgodnie z decyzją Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, na lata 1952-1967 zamknięto wszystkie kierunki psychologiczne (poza Warszawą). Na Uniwersytecie Wrocławskim ostała się Katedra Psychologii z 3 pracownikami (H. Słoniewska, M. Kulczycki, M. Porębska)A. Chmielewski, Wrocławskie Środowisko Akademickie: twórcy i ich uczniowie 1945-2005, Wrocław 2007, s. 290-291. wraz ze zgromadzonym naukowym zasobem materialnym (biblioteka, podstawowe pomoce naukowe). Pracownicy Katedry Psychologii prowadzili zajęcia na różnych kierunkach studiów, w ramach przedmiotu Elementy nauk pedagogicznychM. Porębska, 40 lat psychologii na Uniwersytecie Wrocławskim, Wrocław 1991, s. 10..