Słoniewskiej z Zakładem Psychologiihttp://bazhum.muzhp.pl/media//files/Prace_Naukowe_Pedagogika/Prace_Naukowe_Pedagogika-r1999_2000_2001-t8_9_10/Prace_Naukowe_Pedagogika-r1999_2000_2001-t8_9_10-s291-299/Prace_Naukowe_Pedagogika-r1999_2000_2001-t8_9_10-s291-299.pdf, 16.01.2018 r.. W latach 1923–1926 była asystentką na seminarium filozoficznym prowadzonym przez prof. Kazimierza Twardowskiego na Uniwersytecie we Lwowie. 01.10.1926 r. uzyskała stopień doktora filozofii, po obronie pracy pt. „Czym jest ból fizyczny- wzruszeniem czy uczuciem?”, którą napisała pod okiem prof. K. Twardowskiego.
W latach 1927-1928 nauczała propedeutyki filozofii oraz biologii w żeńskim gimnazjum im. Narcyzy Żmichowskiej we Lwowie. W latach 1928–1935 pracowała w Instytucie Psychotechnicznym i Poradni Zawodowej we Lwowie jako kierownik działu badań młodzieży szkolnej, a od 1935 do 1939 jako kierowniczka całej instytucji. W 1940 rozpoczęła prace jako psycholog w Zakładzie Psychiatrycznym w Kulparkowie na oddziale dziecięcym, który zorganizowała. W czasie okupacji niemieckiej bezskutecznie próbowała reaktywować Żeńską Szkołę Gospodarczą w Snopkowie. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Lwowa w lipcu 1944 r. zatrudniła się jako psycholog w Centralnej Poliklinice Dziecięcej.